Sjors Witt maakte afgelopen de zomer de overstap van eersteklasser Wittenhorst naar vierdeklasser Hegelsom. Dat deed de doelman samen met ploeggenoten Wil Spreeuwenberg, Bart Spreeuwenberg en de nog altijd geblesseerde Thom Derks.

Je hoort Sjors Witt niet klagen. De altijd zeer ambitieuze doelman werd gewaarschuwd toen hij kenbaar maakte te vertrekken bij Wittenhorst om voor Hegelsom te gaan spelen. Van de eerste naar de vierde klasse. Witt trok zich er niets van aan en wist wel beter. „Bij Hegelsom kan ik ook ambitieus zijn en daarnaast is het de club van mijn woonplaats”, maakte hij snel kenbaar.

Het is inmiddels oktober en Witt heeft met Hegelsom zes wedstrijden achter de rug. Dat leverde dertien punten op. „Hartstikke mooi. Het bevalt me goed, lekker ontspannen ook. Ik kan me nu ook eens af en toe afmelden voor een training vanwege mijn werk en studie.” Witt werkt in de champignonindustrie en studeert daarnaast nog bedrijfskunde. „Dat is een deeltijdstudie die ik in Den Bosch volg. Iedere maandag moet ik van halfdrie tot tien naar college. Voor de rest is het zelfstudie. Daar zit de meeste tijd in. De rest van de week werk ik.”

En als uitlaatklep is er voetballen. Keepen, in het geval van Witt. „Ik geef aan dat het er ontspannen aan toe gaat bij Hegelsom, maar dat neemt niet weg dat we ambitieus zijn. Dat heb ik al eerder gezegd. We willen met dit team naar de derde klasse. Ik denk dat we daar een goed figuur kunnen slaan. In de voorbereiding hebben we van Melderslo gewonnen en in het bekertoernooi van HBSV.” Witt beseft wel dat het niet makkelijk zal worden ondanks dat hij samen met de gebroeders Spreeuwenberg en de nog geblesseerde Thom Derks overkwam van eersteklasser Wittenhorst. „Onze inbreng is dat de organisatie van het elftal beter staat. Zeker in defensief opzicht. Dan heb ik het over Bart, Wil en mijzelf. Twee verdedigers en een keeper. We krijgen weinig doelpunten tegen, maar we scoren nog te weinig. Thom is een spits, maar is nog herstellende van zijn blessure. Inmiddels traint hij wel alweer mee. Verder hebben we nog te maken met een aantal andere geblesseerden. We zijn in ieder geval groeiende en hopelijk leidt dat tot iets moois. Als ik het nu bekijk wil ik de rest van mijn loopbaan in Hegelsom blijven. Je weet het nooit, maar waar moet ik anders nog naar toe? Ik heb mooie jaren bij Wittenhorst gehad, de hoogst spelende club in onze regio met SV Venray en Venlosche Boys. Ik ben begonnen bij Hegelsom en keer er nu weer terug na jaren. De cirkel is een heel eind rond.”